Қазір жасым 46-да. Дәл бір жыл бұрын бойымда өзгерістер қалайтынымды түсіндім. Барлық проблемалар бір жерге жиналды (өзіме деген сенімсіздік, отбасылық проблемалар, күйеуіммен қарым-қатынастағы қиындықтар).

Ойлардан арылу үшін жүгіре бастадым, дәлірек айтсам, бұрын да жүгіретінмін, бірақ бұл жолы байыппен кірісуді шештім. Баяу, күшпен, жалқаулық пен көз жасымды жеңіп, күн сайын жүгірдім, алдымен аздап, 3 км, кейін 5 км, одан соң 7 км. Менің жеке рекордым — 22 км.

Көңіл-күйімнің жақсара бастағанын байқадым; проблемаларым енді проблема болып көрінбеді, өйткені жүгіруден денем шаршап, басым демалды.

Алдымен салмақ қиын кетті, бірақ мен өзіме мақсаттар қойып, соларға қарай жүрдім: 2024 жылдың жазының басында 67 кг, жаздың соңында 64 кг, Жаңа жылға 60 кг болғым келеді.

Айналамдағылар менің өзгергенімді көріп, белсенді өмір салтына қосылды, кімге не жақын болса: әріптесім жүгіре бастады, құрбым велосипедке отырды, екінші құрбым көп жүре бастады және тағы басқа мысалдар. Күйеуім менің жаңа әуестігіме сенімсіздікпен қарады. Ал қазір, мен 15 жыл бұрынғы, алғаш танысқан кезіміздегі формама қайта оралғанда, ол маған қайта ғашық болғандай. Мен өзім ұнататын тамақтан (тәттілер, балмұздақ және т.б.) бас тартқан жоқпын, жалғыз нәрсе — кешкі сағат 19-дан кейін тамақтанбауға тырысамын.

Менің әңгімем біреу үшін емес, өзің үшін аздап арықтау керектігін түсінген мысалдардың бірі болып табылады деп үміттенемін. Қара көйлектегі фото 8 наурызда Петерборда, менің тарихым үшін арнайы түсірілген.