Ushbu vazn tashlash voqeasida men vazn orqali o‘zlikni anglashning yorqin namunasini ko‘ryapman.
Ovqatlanish xulq-atvori buzilishlari bo‘yicha ixtisoslashgan psixolog sifatida men, birinchi navbatda, vazn orttirish qo‘rquvi bilan ishlashni taklif qilgan bo‘lardim. Inna o‘sha vazn bilan qaytishni sira istamayotgan holatni tadqiq qilish kerak. Ya’ni, "qarashga qo‘rqinchli bo‘lgan oddiy o‘qituvchi" obrazidagi holatni, axir bu holat vaznga bog‘liq bo‘lishi shart emas.
Cheklovlarga asoslangan ovqatlanish, qat’iy parhezlar va ko‘p (yoqtirmaydigan) sport bilan shug‘ullanish ham Innaga barqaror va doimiy natijaga erishishga yordam bermaydi. U bu bilan yarim yildan beri shug‘ullanayotgani uchun, muvozanatli ovqatlanish va diyetolog ko‘magidan tashqari, anglagan holda ovqatlanish ko‘nikmalari orqali ovqatlanish xulq-atvorini me’yorga solishi kerak bo‘ladi. Buni ovqatlanish xulq-atvori allaqachon buzilgan bemorlar bilan ishlaydigan mutaxassis yordamida amalga oshirgan ma’qul.
Shuningdek, vazn ortishining asosiy sababi bo‘lgan hissiy haddan tashqari ko‘p yeyish muammosi bilan ishlash ham juda muhim. U o‘zida yo‘q bo‘lgan hissiyotlarni boshqarishning yangi ko‘nikmalarini egallashi kerak, hozirda bu ko‘nikmalar o‘rniga ovqatdan foydalanilmoqda. Innaning qo‘llayotgan usullari, katta ehtimol bilan, uning ovqatlanish xulq-atvorini yanada buzadi va u istagan natijaga olib kelmaydi.
Men quyidagi rejani taklif qilgan bo‘lardim: Malakali diyetolog-endokrinolog bilan birgalikda diyetologik yordam olish; jismoniy faollik bo‘yicha savodli mutaxassis bilan birga ko‘ngilga yoqadigan qulay sport turini topish;allaqachon buzilgan ovqatlanish xulq-atvori, hissiyotlarni boshqarish ko‘nikmalari va o‘z tanasini qabul qilish ustida ishlash.
Ovqatlanish xulq-atvori buzilishlari bo‘yicha ixtisoslashgan psixolog sifatida men, birinchi navbatda, vazn orttirish qo‘rquvi bilan ishlashni taklif qilgan bo‘lardim. Inna o‘sha vazn bilan qaytishni sira istamayotgan holatni tadqiq qilish kerak. Ya’ni, "qarashga qo‘rqinchli bo‘lgan oddiy o‘qituvchi" obrazidagi holatni, axir bu holat vaznga bog‘liq bo‘lishi shart emas.
Cheklovlarga asoslangan ovqatlanish, qat’iy parhezlar va ko‘p (yoqtirmaydigan) sport bilan shug‘ullanish ham Innaga barqaror va doimiy natijaga erishishga yordam bermaydi. U bu bilan yarim yildan beri shug‘ullanayotgani uchun, muvozanatli ovqatlanish va diyetolog ko‘magidan tashqari, anglagan holda ovqatlanish ko‘nikmalari orqali ovqatlanish xulq-atvorini me’yorga solishi kerak bo‘ladi. Buni ovqatlanish xulq-atvori allaqachon buzilgan bemorlar bilan ishlaydigan mutaxassis yordamida amalga oshirgan ma’qul.
Shuningdek, vazn ortishining asosiy sababi bo‘lgan hissiy haddan tashqari ko‘p yeyish muammosi bilan ishlash ham juda muhim. U o‘zida yo‘q bo‘lgan hissiyotlarni boshqarishning yangi ko‘nikmalarini egallashi kerak, hozirda bu ko‘nikmalar o‘rniga ovqatdan foydalanilmoqda. Innaning qo‘llayotgan usullari, katta ehtimol bilan, uning ovqatlanish xulq-atvorini yanada buzadi va u istagan natijaga olib kelmaydi.
Men quyidagi rejani taklif qilgan bo‘lardim: Malakali diyetolog-endokrinolog bilan birgalikda diyetologik yordam olish; jismoniy faollik bo‘yicha savodli mutaxassis bilan birga ko‘ngilga yoqadigan qulay sport turini topish;allaqachon buzilgan ovqatlanish xulq-atvori, hissiyotlarni boshqarish ko‘nikmalari va o‘z tanasini qabul qilish ustida ishlash.